‘Gepest? Op onze school wordt niet gepest, mijnheer. Kijk maar naar het schoolreglement, daar staat duidelijk dat pesten niet past op onze school. We zijn trouwens verstandig genoeg om onze problemen op een volwassen manier op te lossen.’
Sam, een sympathieke derdejaarsleerling, komt halverwege september in een nieuwe school terecht. Het Willemslyceum lijkt in het eerste opzicht op een perfect normale school, maar Sam komt al snel tot de vaststelling dat die perfectie maar een dun vernislaagje is. De school wordt op een eerder eigenaardige manier gerund … niet door de directie of de leerkrachten, maar door enkele leerlingen. Jonas en Kasper voeren er, samen met enkele trouwe volgelingen, een waar schrikbewind, gaande van kleine plagerijen tot afpersing, geweld en pesterijen … Ze hebben er een soort bizar classificatiesysteem ingevoerd om leerlingen in bepaalde groepen in te delen. Jonas’ moeder, die er directrice is, houdt hen de hand boven het hoofd zodat ze ongehinderd hun gang kunnen gaan.
Sam probeert zich in het begin zoveel mogelijk afzijdig te houden, maar als hij op een avond een leerling helpt met een stuk gestoken fietsband, jaagt hij de hele club tegen zich in het harnas. Sam wordt meegesleurd in een meedogenloos spel waarvan de gevolgen niet te overzien zijn.
Tom Durie (1973) woont en werkt in Diksmuide als leerkracht, studie- en motivatiecoach. Sam is zijn debuut en werd oorspronkelijk geschreven als theatervoorstelling. Het boek schetst een akelig realistisch portret over waar extreem pestgedrag toe kan leiden.
